Petra was de (Romeinse) naam van de hoofdstad van de Nabateeërs
en is gelegen in het huidige Jordanië. Het ligt ongeveer tussen
de Dode Zee en de Rode Zee in.

De stad is gelegen in een kloof in de bergen en gedeeltelijk uit
de rotsen uitgehakt; het meest gekend is El-Khazneh Firaum ('De
schat van de Farao'). Dit gebouw is een graftempel, gebouwd in 85
en 84 voor Christus, waarschijnlijk in opdracht van koning Aretas
III van de Nabateeërs. De voorgevel, uitgevoerd in een dubbele
Corinthische orde, is 40 meter hoog en 25 meter breed.
Andere monumenten zijn het Al-Mahlama (het urnengraf), het Korintisch
grafmonument, de Deir (het Klooster), en het paleisgraf.
De bloeitijd van de stad is te danken aan de handelsroute voor
wierook van Jemen, 1600 km zuidelijker gelegen, naar Perzië,
Syrië en de Griekse en Romeinse rijken. Petra was voor de verschillende
handelsrouten een knooppunt. De belastingopbrengsten van de handelaars
heeft de heersers van Petra schatrijk gemaakt, wat te zien is aan
de gebouwen en grafmonumenten.
De Nabateeërs hadden lange tijd een eigen koninkrijk, dat
echter onder Romeins gezag gebracht werd in 106 v.Chr. en deel werd
van de Romeinse provincie Arabia. Later werd de stad de zetel van
een bisdom, maar in 551 was de stad het toneel van zowel een beleg
en inname door de Byzantijnen op de Perzen en van een vernietigende
aardbeving. De handelsroute door Petra werd vervangen door de scheepvaart
over de Rode zee. Na die tijd werd de stad verlaten.
Vorige |