Het Canadees Lagerhuis (Engels: House of Commons, Frans:Chambre
des communes) maakt samen met de Soevereign en de Senaat onderdeel
uit van het Canadees Parlement op Parliament Hill, in Ottawa, Ontario.

De 308 leden van het Lagerhuis worden door de bevolking gekozen,
en elk vertegenwoordigd daarmee een kiesdistrict (ridings of circonscriptions
électorales). Leden worden gekozen voor 5 jaar, tenzij het
Parlement tussentijds wordt ontbonden. De zetels zijn over de provincies
verdeeld in proportie tot hun bevolkingsaantallen zoals die tijdens
volkstellingen wordt vastgesteld. Door een aantal in de wet vastgelegde
clausules, zoals de stipulatie dat een provincie minstens het aantal
leden blijft houden als dat het in 1986 had en dat het niet meer
dan 15% van de toegekende zetels kan verliezen na een volkstelling,
hebben kleinere provincies relatief meer zetels dan zij anders zouden
hebben.
Organisatie
Het Lagerhuis wordt voorgezeten door de ‘’Speaker of
the House’’, bijgestaan door een vicevoorzitter die
de formele titel ‘’Chairman of Committees of the Whole’’
draagt alsmede twee assistant voorzitters. De ‘’Speaker’’
zit het Lagerhuis bij regel voor tijdens belangrijke debatten en
‘’Question Period’’, een vraag-en-antwoord
periode waarin de oppositie kabinetsleden kan ondervragen.
Het kabinetslid dat verantwoordelijk is voor de indiening van kabinetsbeleid
in het Lagerhuis en de agenda wordt ‘’Leader of the
House of Commons’’ genoemd en wordt door de minister-president
aangesteld.
De ‘’Sergeant-at-Arms’’, die verantwoordelijk
is voor orde en veiligheid, en diverse administratieve officieren
die het reilen en zeilen van het Lagerhuis in goede banen leiden
zijn geen gekozen leden van het Lagerhuis.
Indeling
Voor de zetel van de voorzitter zitten, rond een tafel, de ‘’Table
Officers’’, assistenten die indien nodig de voorzitter
kunnen assisteren in zaken van procedures en regels. Aan de rechterhand
van het Huis, vanuit de voorzitter gezien, zitten de leden van de
regerende partij terwijl aan de linkerkant de oppositie zetelt.
De minister-president zetelt in de regel op plaats 11 op de voorste
rij omringd door de leden van het kabinet. Direct tegenover de minister-president
zetelt de leider van de grootste oppositie partij (‘’Leader
of the Official Opposition’’) omringd door leden van
het zogenaamde Schaduw-kabinet. Leiders van de andere oppositie
partijen zetelen eveneens op de voorste rij terwijl andere leden
van het Huis, die geringere verantwoordelijkheid dragen op de achterbanken
zetelen (‘’Beckbenchers’’).
Procedures
Het Lagerhuis zit gemiddeld 8 maanden per jaar in openbare zittingen
die tevens op Internet en televisie worden uitgezonden. Tevens worden
na een zitting de beraadslagingen in textvorm uitgegeven in de zogenaamde
‘’Hansard’’.
De beraadslagingen vinden plaats in één van de officiële
talen, het Engels of het Frans en de voorzitter heeft ten taak dat
elke partij een kans krijgt om gehoord te worden. Elk lid krijgt
in de regel één kans om gehoord te worden, uitgezonderd
een indiener van een motie die aan het begin en het einde van het
debat mag spreken.
In de regel staan stemmingen over moties en wetgeving van te voren
al vast daar er sterke partij discipline heerst. Een ‘’Whip’’
heeft ten taak ervoor zorg te dragen dat leden van een partij dezelfde
stem uitbrengen en tijdens meerderheidsregeringen komt het slechts
zelden voor dat de regering een stemming verliest. Over morele kwesties
hebben de leden soms de vrijheid te stemmen zoals hun geweten het
hen ingeeft. Leden die tegen hun partij instemmen lopen risico uit
de fractie (‘’caucus’’) te worden gezet
of op zijn minst promoties mis te lopen.
Iedere zittingsdag vindt er een 45 minuten lang ‘’Question
Period’’ plaats waarin leden van het kabinet en committee-voorzitters
ondervraagd kunnen worden over zaken die onder hun portefeuille
vallen.
Ontbinding
Het Lagerhuis kan op diverse manieren worden ontbonden. Vijf jaar
na de eerste zittingsdag wordt het automatisch ontbonden maar in
de regel vraagt de minister-president aan de Goeverneur-Generaal
om het Lagerhuis tussentijds, meestal rond het vierde jaar van het
mandaat, te ontbinden. Verder kan het Huis ontbonden worden op advies
van de minister-president nadat de regering een verlies lijdt bij
een belangrijke stemming of na een aangenomen motie van wantrouwen.
Dit gebeurt vooral tijdens perioden waarin er een minderheidskabinet
regeert en de oppositie dus een meerderheid van stemmen heeft.
Vorige |